Seçimler bitti memleket ortaçağ Britanya’sına döndü. Kral değiştikçe mezhep tercihleri değişen imparatorluk bu gelgitleri bir asrı aşkın süre yaşamıştı. Bizde de her ne kadar bundan dünyanın haberi olmasa da dünya liderimizin heterodoks yol haritasının üzerinden ortodoks bir kadastro geçti. Selefinin nebati margarine çevirdiği halktan halefi daha ilk günden sıvı sabun yapma kararlılığına girişti. Önce alkole sonra sigaraya ve nihayet çaya yapılan zamların beni götürdüğü çözümleme “zıkkım içsinler”gibi bir yerlere kadar vardı. Kulak memelerimizin arkasına bile şimşek düştü.
Yaklaşık beş yıl önce bizzat asrın lideri, majestelerinin “dolandırıcı” olarak nitelediği bakanımız bir baktık birden “kurtarıcı” olarak bit pazarına yağan nurlardan mürekkep bir ışık deniziyle üzerimize tsunami etkisiyle boca yaptı. İlk demeci tam bir gönderme gibiydi. ”Rasyonaliteden bir an bile uzaklaşmadan kararlı davranmak.” Kısacası ekonomistler başı, dünya liderimizin hem faiz hem kurları baskı altında tutarak ülkeyi laboratuara, milleti kobaya çeviren eğlencelik denemelerinden bir an önce vazgeçmemiz gerektiğini söylüyordu. Naslar başlıklı ekonomik masallar yerlerini kapitalist çözümlerin en zalimlerine bıraktı. Zamlar ve vergilerdeki artışlar. Fatura millete çıktı. Saray ve müştemilatı ile değnekçi ve destekçileri saltanatlarını sürdürsünler diye bir kez daha. Yeniden.
Şimdi ne olacak?
Bir süre kurlar üzerindeki baskı kaldırılarak gelmesi istenen seviyeye getirilecek. Bu seviyede kalması için de faizler arttırılacak. Kurlar sermayeleri, enflasyon milletin gelirlerini sömürmeye devam ederken enflasyon bir süre daha anadilimizi unutturacak seviyelerde pistte kalacak. Zulüm kaldığı yerden devam edecek. Olan sadece millete olacak dedim ya. Seçim sonuçları açıklandıktan sonra kaybedenlere ‘nanik’ çekenler de dahil sadece millete. Saray ve eklentileri, destekçi ve değnekçi tayfasının bir kısmı ile nüfus ticaretiyle iş takibine adanmış hayatlar bal tutup parmaklarını yalamaya devam edecekler.
Seçimlerin galibi onlar. Bir de üçüncü kan sıhri hısımları kadar seçmenden oy alıp mecliste neredeyse grup kuracak kadar vekil çıkaran küçük partiler.
Ülkede iktidar sorunu kadar müzmin olan bir sorun da maalesef yoluna kaldığı yerden devam ediyor. Muhalefet partileri yaz boyunca kongre ve kurultay takvimleri ile parti içi hesaplaşmaları en üst perdeden kornişe asacak gibi görünüyor. Özellikle muhalefet partilerinde seçim öncesi motivasyonu kayba uğramış gibi. Kimi hesaplar ya hemen görülecek ya da dokuz ay sonraki belediye seçimleri sonrasına bırakılacak. Bu konuda iktidar ve ortaklarının eli nispeten daha güçlü. Buna rağmen hem iktidarın hem de muhalefetin ana gündemi bir süre daha milletin sorunlarını çözmeye odaklanmak yerine birbirlerinden belediye başkanlıkları aşırmak olacak.
Vatandaş ise açlık sınırının onbin, yoksulluk sınırının otuzbin lira seviyelerinde izlendiği bu dönemde kendisini borçla, baskıyla, yalanla, dolanla, talanla korkutup kandıranların saltanatlarından arta kalanlardan payına lütfedileceklerden fal bakmaya devam edecek. Ya yoksulluk ya da açlık sınırının altında bir yerlerde ot ya da yaprak yemek arasında tercih yapacak. Siyaset tüccarı efendileri böyle istiyor. “Türkiye Güzyılı” diye afili bir slogan eşliğinde.
Yaklaşık beş yıl önce bizzat asrın lideri, majestelerinin “dolandırıcı” olarak nitelediği bakanımız bir baktık birden “kurtarıcı” olarak bit pazarına yağan nurlardan mürekkep bir ışık deniziyle üzerimize tsunami etkisiyle boca yaptı. İlk demeci tam bir gönderme gibiydi. ”Rasyonaliteden bir an bile uzaklaşmadan kararlı davranmak.” Kısacası ekonomistler başı, dünya liderimizin hem faiz hem kurları baskı altında tutarak ülkeyi laboratuara, milleti kobaya çeviren eğlencelik denemelerinden bir an önce vazgeçmemiz gerektiğini söylüyordu. Naslar başlıklı ekonomik masallar yerlerini kapitalist çözümlerin en zalimlerine bıraktı. Zamlar ve vergilerdeki artışlar. Fatura millete çıktı. Saray ve müştemilatı ile değnekçi ve destekçileri saltanatlarını sürdürsünler diye bir kez daha. Yeniden.
Şimdi ne olacak?
Bir süre kurlar üzerindeki baskı kaldırılarak gelmesi istenen seviyeye getirilecek. Bu seviyede kalması için de faizler arttırılacak. Kurlar sermayeleri, enflasyon milletin gelirlerini sömürmeye devam ederken enflasyon bir süre daha anadilimizi unutturacak seviyelerde pistte kalacak. Zulüm kaldığı yerden devam edecek. Olan sadece millete olacak dedim ya. Seçim sonuçları açıklandıktan sonra kaybedenlere ‘nanik’ çekenler de dahil sadece millete. Saray ve eklentileri, destekçi ve değnekçi tayfasının bir kısmı ile nüfus ticaretiyle iş takibine adanmış hayatlar bal tutup parmaklarını yalamaya devam edecekler.
Seçimlerin galibi onlar. Bir de üçüncü kan sıhri hısımları kadar seçmenden oy alıp mecliste neredeyse grup kuracak kadar vekil çıkaran küçük partiler.
Ülkede iktidar sorunu kadar müzmin olan bir sorun da maalesef yoluna kaldığı yerden devam ediyor. Muhalefet partileri yaz boyunca kongre ve kurultay takvimleri ile parti içi hesaplaşmaları en üst perdeden kornişe asacak gibi görünüyor. Özellikle muhalefet partilerinde seçim öncesi motivasyonu kayba uğramış gibi. Kimi hesaplar ya hemen görülecek ya da dokuz ay sonraki belediye seçimleri sonrasına bırakılacak. Bu konuda iktidar ve ortaklarının eli nispeten daha güçlü. Buna rağmen hem iktidarın hem de muhalefetin ana gündemi bir süre daha milletin sorunlarını çözmeye odaklanmak yerine birbirlerinden belediye başkanlıkları aşırmak olacak.
Vatandaş ise açlık sınırının onbin, yoksulluk sınırının otuzbin lira seviyelerinde izlendiği bu dönemde kendisini borçla, baskıyla, yalanla, dolanla, talanla korkutup kandıranların saltanatlarından arta kalanlardan payına lütfedileceklerden fal bakmaya devam edecek. Ya yoksulluk ya da açlık sınırının altında bir yerlerde ot ya da yaprak yemek arasında tercih yapacak. Siyaset tüccarı efendileri böyle istiyor. “Türkiye Güzyılı” diye afili bir slogan eşliğinde.
Etiketler:
