Ruhsuz Bayrampaşaspor!

2. Lig’de sezon başlayalı 3. hafta oldu. 

3 haftayı genel olarak değerlendirmek gerekirse, Bayrampaşaspor’un sahaya yansıttığı futbol pek iç açıcı değil. Takım oyunu ortada hiç yok.

İlk hafta Pazarspor’u ite kaka 2-1 yen,

İkinci hafta deplasmanda Menemen’e 3-1 yenil,

Ve bu hafta kendi evinde Sarıyer’e 2-1 yenil...

Pazarspor, Menemen ve Sarıyer karşısındaki Bayrampaşaspor, oynadığı futbolla abartısız mahalle takımlarını bile aratır. 

Bayrampaşaspor takım olarak Hababam Sınıfı’ndaki talebelere benziyor. Topu her ayağına alan futbolcu, kendince bir şeyler yaptığını zannediyor ama hiçbir şey yapmıyor. Böyle bir Bayrampaşaspor’dan galibiyet beklemekte herhalde hayal olur.

Bu hafta Bayrampaşaspor kendi evinde Sarıyer karşısında beklenen futbolu sergilemekten uzak kaldı. Gol ayakları Sinan, Recep, Hasan ve Feridun’un cılız vuruşları saç baş yoldurdu. Golcü bilinen futbolcuların rakip kaleye öylesine cılız vuruşlar vurması akıllara durgunluk verdi.

Bayrampaşaspor agresif oynayamıyor. Orta sahada zaman zaman inanılmaz derecede top kayıpları yapıyor. Hücumda çoğalamayınca Sinan Kurumuş yalnızlığa mahkum kalıyor. O da kanatlardan beklenen düzeyde toplar alamayınca takımı adına umulandan hayli uzak kalıyor.

Sarıyer, özellikle ikinci yarı topu ayağa oynayarak Bayrampaşaspor’un üzerine gelir gibi gözükmesine rağmen kaleci Sercan’ı zora sokacak hiçbir atılım içinde görüntü vermedi. Hani neredeyse Sercan’a hiç top gelmedi desek abartmamış oluruz.

Bayrampaşaspor takım kurgusu adına beklenen düzeyde olmayınca, oyuna sonradan girenlerde futbollarıyla sıradanlaşmış gibi gözüktü. 

Benim gözüme göre futbol kantarı, Sarıyer takım olarak Bayrampaşaspor’dan bir gömlek daha üstündü. Deplasmanda nasıl bir futbol oynanması gerektiğini iyi uygulayan, olabildiğince sakin, telaştan uzak, Bayrampaşaspor’u zaman zaman zorlayarak, uyutmaya çalışan görüntüdeydi.

Bayrampaşaspor’da rakibinin karşısındaki çaresizliğe çare bulmaktan uzak kaldı. Hani bir gol pozisyonu var mı desek, cımbızla arıyorum. Önüne gelen oyuncu kaleyi yoklamaya çalıştı, sanki idmanda kaleci çalıştırır gibi tıngır mıngır vuruşlar. İkinci yarıda Sinan Kurumuş’un kafasıyla direkten dönen topun dışında, ahlar vahlar çektiğimiz bir pozisyon yoktu.

Kendi evindeki avantajını kullanamazsan, pozisyon bulmakta zorlanırsan, o zaman maçın kaderine de boyun eğmek zorunda kalırsın…