KIYMETLİ dostlar; içinde bulunduğumuz bu zor dönemde kaybettiğimiz ve üzerinde pek durmadığımız ve belki de farkında bile olmadığımız en önemli insani özelliklerimizden, insana has vasıflarımızdan biri olan hoşgörüyü kaybettik. Hoşgörü; Her şeyi anlayışla karşılayarak olabildiği kadar hoş görme durumu, müsamaha gösterme, tolerans anlamına gelen bir kavramdır. İnsanı insan yapan en önemli özelliklerden biridir. Yaratılmışlar içinde sadece insana bahşedilmiş bir erdemdir. Ancak ne yazık ki, çoğumuz bunun farkında ve bilincinde değiliz.
Herkes bizim gibi düşünmek, bizim gibi inanmak, bizim gibi yaşamak zorunda değildir. Biz de başkaları gibi olmak zorunda değiliz. O halde herkesi hoş görmek, hoşumuza gitmese de tahammül etmek mecburiyetindeyiz. Bir arada yaşayabilmenin, sosyal hayatın olmazsa olmazıdır hoşgörü.
Herkes fikrini ve düşüncesini söylemekte ve inandığı gibi yaşamakta hürdür. Bunu herkesin çok iyi idrak etmesi gereklidir. Hiç kimse fikri ve düşüncesinden dolayı kınanamaz, hedef gösterilemez. Belki herkes birbirini sevmek zorunda değil, ama saygı duymak ve hoş görmek zorundadır. Şu da var ki; sadece güzel, süslü ve yapmacık sözlerle hoşgörülü olunmaz. Bu güzel sözleri davranışlarımıza yansıtmalı ve uygulamaya geçirmeliyiz. Bir kere en önce kendimizi olduğumuz gibi kabul etmeliyiz ki, başkalarını da olduğu gibi kabul edebilelim. Kendi değerimizi bilir ve kendimizin farkına varırsak, başkalarına da değer veririz. Bunun sonucu olarak ta barış, huzur, sevgi ve saygı içinde yaşarız.
Kıymetli dostlar, herkes birbirini sevmek zorunda değil dedik, muhakkak ki öyledir ama şunu da unutmayalım ki, sevgi olmadan hoşgörü olmaz. Sevginin olduğu her yerde hoşgörü vardır. Sevginin olduğu yerde kıskançlık, öfke, kızgınlık, önyargı, kin, nefret yoktur, olamaz. Her birimiz bu dünyanın küçük bir parçasıyız. Diğer küçük parçaları önemsiz ve gereksiz göremeyiz. Hoşgörü hayatımızı kolaylaştırır ve anlamlı kılar. Hayattan zevk almamızı sağlar. Her türlü zorluğu aşmamıza yardımcı olur.
“Pandeminin etkisi” bahanesine sığınarak insanlar adeta bir öfke patlaması yaşıyor, sağa sola kin ve nefret kusuyor. Gündelik hayatta, sokaklarda, siyaset sahnesinde, hemen hemen her yerde bunun sayısız örneklerini görmek mümkün. İnsanlar adeta birbirine öfke kusmak için bahane arama durumuna geldi. Bunun sonucu olarak da kutuplaşmalar, çatışmalar, kavgalar arttı. Gidişatımız hiç iç açıcı değil. Tüm bunlar hoşgörüsüzlükten ve tahammülsüzlükten kaynaklanıyor. Oysa tüm dünyayı kasıp kavuran, tüm canlı türleri arasından sadece insana musallat olan koronavirüs illetine karşı birbirimize daha saygılı, daha sevgi dolu, daha hoşgörülü olmamız gerekmez mi? İnsanlık olarak hep birlikte dayanışma içinde olmamız gerektiğini idrak etmemizin zamanı şimdi değilse ne zaman?
Asırlar önce bu topraklardan çıkan gönül insanı Yunus Emre ne diyor? “Yaratılanı hoşgör yaratandan ötürü’’. Gelin hep beraber Yunus’un sesine kulak verelim ve el ele tutuşalım, barış içinde huzurlu, güvenli güzel günler ve güzel bir dünya inşa edelim. Kalın sağlıcakla…
Herkes bizim gibi düşünmek, bizim gibi inanmak, bizim gibi yaşamak zorunda değildir. Biz de başkaları gibi olmak zorunda değiliz. O halde herkesi hoş görmek, hoşumuza gitmese de tahammül etmek mecburiyetindeyiz. Bir arada yaşayabilmenin, sosyal hayatın olmazsa olmazıdır hoşgörü.
Herkes fikrini ve düşüncesini söylemekte ve inandığı gibi yaşamakta hürdür. Bunu herkesin çok iyi idrak etmesi gereklidir. Hiç kimse fikri ve düşüncesinden dolayı kınanamaz, hedef gösterilemez. Belki herkes birbirini sevmek zorunda değil, ama saygı duymak ve hoş görmek zorundadır. Şu da var ki; sadece güzel, süslü ve yapmacık sözlerle hoşgörülü olunmaz. Bu güzel sözleri davranışlarımıza yansıtmalı ve uygulamaya geçirmeliyiz. Bir kere en önce kendimizi olduğumuz gibi kabul etmeliyiz ki, başkalarını da olduğu gibi kabul edebilelim. Kendi değerimizi bilir ve kendimizin farkına varırsak, başkalarına da değer veririz. Bunun sonucu olarak ta barış, huzur, sevgi ve saygı içinde yaşarız.
Kıymetli dostlar, herkes birbirini sevmek zorunda değil dedik, muhakkak ki öyledir ama şunu da unutmayalım ki, sevgi olmadan hoşgörü olmaz. Sevginin olduğu her yerde hoşgörü vardır. Sevginin olduğu yerde kıskançlık, öfke, kızgınlık, önyargı, kin, nefret yoktur, olamaz. Her birimiz bu dünyanın küçük bir parçasıyız. Diğer küçük parçaları önemsiz ve gereksiz göremeyiz. Hoşgörü hayatımızı kolaylaştırır ve anlamlı kılar. Hayattan zevk almamızı sağlar. Her türlü zorluğu aşmamıza yardımcı olur.
“Pandeminin etkisi” bahanesine sığınarak insanlar adeta bir öfke patlaması yaşıyor, sağa sola kin ve nefret kusuyor. Gündelik hayatta, sokaklarda, siyaset sahnesinde, hemen hemen her yerde bunun sayısız örneklerini görmek mümkün. İnsanlar adeta birbirine öfke kusmak için bahane arama durumuna geldi. Bunun sonucu olarak da kutuplaşmalar, çatışmalar, kavgalar arttı. Gidişatımız hiç iç açıcı değil. Tüm bunlar hoşgörüsüzlükten ve tahammülsüzlükten kaynaklanıyor. Oysa tüm dünyayı kasıp kavuran, tüm canlı türleri arasından sadece insana musallat olan koronavirüs illetine karşı birbirimize daha saygılı, daha sevgi dolu, daha hoşgörülü olmamız gerekmez mi? İnsanlık olarak hep birlikte dayanışma içinde olmamız gerektiğini idrak etmemizin zamanı şimdi değilse ne zaman?
Asırlar önce bu topraklardan çıkan gönül insanı Yunus Emre ne diyor? “Yaratılanı hoşgör yaratandan ötürü’’. Gelin hep beraber Yunus’un sesine kulak verelim ve el ele tutuşalım, barış içinde huzurlu, güvenli güzel günler ve güzel bir dünya inşa edelim. Kalın sağlıcakla…
Etiketler:
