Bu çocuklar; yaşıtları ile ilişki kurmada zorlanır, arkadaşlarıyla birlikte olmaktansa yalnız olmayı tercih ederler.
Özellikle dış ortamlarda insanlardan çekinirler.
Anne-babalarından ayrılmakta ve yeni ortamlara girmekte zorluk çekerler.
Kendilerini sözel olarak ifade etmekten çekinirler, soru sorulduğunda cevap vermekten kaçınırlar.
Okul veya arkadaş grubu içinde olduklarında oyuna katılmak isteseler bile kendilerinde bu cesareti bulamazlar.
Çekingen çocuklar aynı zamanda onlardan ne beklendiğini veya yeni bir durumu nasıl ele alacaklarını bilmediklerinde, özellikle yeni bir iş karşısında normalin üstünde bir huzursuzluk gösterirler.
Çekingenliğin nedeni nelerdir?
Doğuştan getirilen ”mizaç” özellikleri: Çocuklar doğuştan getirdikleri kalıtsal donanımlara bağlı olarak, farklı mizaç özellikleri gösterirler. Bazıları utangaç olmaya eğilimlilerdir. Utangaçlık, bireyin yeni sosyal uyaranlarla baş edebilmek için geliştirdiği bir savunma mekanizmasıdır. Çekingen çocuklar bu mekanizmayı çokça kullanır.
Aile tutumlarının etkisi: Bazı ailelerin çocuklarına karşı takındığı aşırı koruyucu ve kollayıcı tutumları, çocuğun kendini ifade etmesine ve bir şeyleri kendi başına başarmasına fırsat vermez. Bu da çocuğun özgüven geliştirmesini engelleyebilir.
Özgüven eksikliği: Çekingen çocukların, çoğu kendileri hakkında olumsuz düşüncelere sahiptirler. Bir faaliyet başlamadan önce “ben bunu yapamam” gibi tepkiler verebilirler. Yanlış veya eksik bir şey yapmaktansa hiçbir şey yapmamayı tercih ederler.
Çekingen çocukların sosyalleşmesine nasıl yardımcı olunabilir?
Çocukta normalden fazla olan utangaçlık, sosyal gelişimini ve öğrenmesini zorlaştırır. Burada dikkat edilmesi gereken önemli nokta; çocuğun duygularına karşı saygı göstermek ve onun kendi kabuğuna daha çok çekilmesine yol açacak sert ve anlayışsız tutumlardan kaçınmak olacaktır.
Bu çocuklar, diğer çocuklara göre daha ince ve yüksek duyarlılıkla yaklaşılmaya ihtiyaç duyarlar. Onların duyguların anlamaya çalışmanız ve kabul etmenizin yanında, ona kendisini ifade edebileceği bir oyun ortamı oluşturmak yardımcı olabilir. Fakat bunu yaparken zorlamamanız çok önemlidir.
Bu çocukların teşvik ve övgüye büyük ihtiyaçları vardır. Motive etmek onların çabasını artırır, girişimlerini devam ettirir. Bu yüzden yaptığı ufakta olsa güzel şeyler için olumlu geri bildirim vermeniz iyi olacaktır.
Çocuğunuzu, okul içi ve dışı etkinliklere katılmasını sağlayabilirsiniz. Ayrıca sık sık akraba, komşuluk gibi sosyal ortamlarda çocuğun bulunması faydalı olacaktır. Çocuk, ilgisi ve yeteneği olan spor ve sanatsal faaliyetlere yönlendirilebilir, ev içinde veya dışında yaşına göre yapabileceği sorumluluklar verilebilir.
Dış ortamlarda çocuğunuz, kendini geri çekiyorsa, onların adına konuşmamanız ve onu “utangaç” diye tanımlamamanız yerinde olacaktır. Bu durumlarda sadece sohbete devam edin, hazır olduğunda konuşmaya katılacağını göreceksiniz…
Özellikle dış ortamlarda insanlardan çekinirler.
Anne-babalarından ayrılmakta ve yeni ortamlara girmekte zorluk çekerler.
Kendilerini sözel olarak ifade etmekten çekinirler, soru sorulduğunda cevap vermekten kaçınırlar.
Okul veya arkadaş grubu içinde olduklarında oyuna katılmak isteseler bile kendilerinde bu cesareti bulamazlar.
Çekingen çocuklar aynı zamanda onlardan ne beklendiğini veya yeni bir durumu nasıl ele alacaklarını bilmediklerinde, özellikle yeni bir iş karşısında normalin üstünde bir huzursuzluk gösterirler.
Çekingenliğin nedeni nelerdir?
Doğuştan getirilen ”mizaç” özellikleri: Çocuklar doğuştan getirdikleri kalıtsal donanımlara bağlı olarak, farklı mizaç özellikleri gösterirler. Bazıları utangaç olmaya eğilimlilerdir. Utangaçlık, bireyin yeni sosyal uyaranlarla baş edebilmek için geliştirdiği bir savunma mekanizmasıdır. Çekingen çocuklar bu mekanizmayı çokça kullanır.
Aile tutumlarının etkisi: Bazı ailelerin çocuklarına karşı takındığı aşırı koruyucu ve kollayıcı tutumları, çocuğun kendini ifade etmesine ve bir şeyleri kendi başına başarmasına fırsat vermez. Bu da çocuğun özgüven geliştirmesini engelleyebilir.
Özgüven eksikliği: Çekingen çocukların, çoğu kendileri hakkında olumsuz düşüncelere sahiptirler. Bir faaliyet başlamadan önce “ben bunu yapamam” gibi tepkiler verebilirler. Yanlış veya eksik bir şey yapmaktansa hiçbir şey yapmamayı tercih ederler.
Çekingen çocukların sosyalleşmesine nasıl yardımcı olunabilir?
Çocukta normalden fazla olan utangaçlık, sosyal gelişimini ve öğrenmesini zorlaştırır. Burada dikkat edilmesi gereken önemli nokta; çocuğun duygularına karşı saygı göstermek ve onun kendi kabuğuna daha çok çekilmesine yol açacak sert ve anlayışsız tutumlardan kaçınmak olacaktır.
Bu çocuklar, diğer çocuklara göre daha ince ve yüksek duyarlılıkla yaklaşılmaya ihtiyaç duyarlar. Onların duyguların anlamaya çalışmanız ve kabul etmenizin yanında, ona kendisini ifade edebileceği bir oyun ortamı oluşturmak yardımcı olabilir. Fakat bunu yaparken zorlamamanız çok önemlidir.
Bu çocukların teşvik ve övgüye büyük ihtiyaçları vardır. Motive etmek onların çabasını artırır, girişimlerini devam ettirir. Bu yüzden yaptığı ufakta olsa güzel şeyler için olumlu geri bildirim vermeniz iyi olacaktır.
Çocuğunuzu, okul içi ve dışı etkinliklere katılmasını sağlayabilirsiniz. Ayrıca sık sık akraba, komşuluk gibi sosyal ortamlarda çocuğun bulunması faydalı olacaktır. Çocuk, ilgisi ve yeteneği olan spor ve sanatsal faaliyetlere yönlendirilebilir, ev içinde veya dışında yaşına göre yapabileceği sorumluluklar verilebilir.
Dış ortamlarda çocuğunuz, kendini geri çekiyorsa, onların adına konuşmamanız ve onu “utangaç” diye tanımlamamanız yerinde olacaktır. Bu durumlarda sadece sohbete devam edin, hazır olduğunda konuşmaya katılacağını göreceksiniz…
Etiketler:
